Zoeken


Niet weten waar je om hulp kunt vragen, te lang moeten wachten op een plek en dan niet meteen de juiste behandeling krijgen. Hoe organiseren we de zorg zó dat deze problemen worden opgelost? De sleutel is soepel en breed mogen samenwerken.


Zorg op tijd en op maat
Het komt te vaak voor dat mensen met psychische problemen niet of te laat bij de juiste hulpverlener terecht komen. De zorg moet vanaf het begin beter aansluiten bij wat mensen écht nodig hebben. Dan is de hulp die geboden kan worden effectiever én goedkoper.

Maak samenwerking mogelijk
Ongeveer één op de vijf ggz-cliënten kampt met hardnekkige problemen op meerdere levensgebieden. Maar de ggz-zorg is versnipperd. Mensen moeten nu in één van de ggz-hokjes worden ingedeeld, ook als zij meerdere vormen van zorg nodig hebben. Daardoor gaat veel kwaliteit, tijd en geld verloren.

Tussen de jeugdzorg, de langdurige zorg, de forensische zorg, de verslavingszorg, het sociaal domein en de hoog- en minder complexe ggz-zorg onder de Zorgverzekeringswet staan scherpe schotten. Allemaal hebben ze eigen wet- en regelgeving en bekostiging, die samenwerking belemmert.
De ggz-aanbieders werken daarom nu met 5 landelijke zorgverzekeraars, 352 gemeenten, 42 jeugdregio's (soms ook weer opgedeeld), 28 acute ggz-regio's en 31 zorgkantoorregio’s. Daardoor is de inkoop, organisatie en verantwoording van zorg onwerkbaar complex.

Dit moet anders. Reorganiseer de zorg binnen het huidige stelsel zodat lokale en (boven)regionale samenwerking tussen alle betrokken partijen in de zorg én daarbuiten wordt aangejaagd.

Maak het werkbaar
Kies voor een eenduidige, gebalanceerde regio-indeling met een duidelijke verantwoordelijkheidsverdeling, afgestemd op het type zorg. En maak het werkbaar.

Hoogspecialistische centra moeten voortaan bekostigd worden voor hun onderzoeks-, opleidings- en innovatiefunctie, liefst door een beschikbaarheidsbekostiging.

Bekijk ook:
Lees meer over de andere thema's: Jeugd, Preventie, Leefbaarheid en Zorgprofessionals.
Terug